Κάποτε λατρευόταν σαν θεός, γύρω του κατοικούσαν τα ξωτικά του δάσους όπως οι νύμφες. Σήμερα κινδυνεύει (τουλάχιστον στα πρώτα και πιο ‘τρυφερά’ του βήματα) με τη μεγαλύτερη καταστροφή στην πορεία της μακράς ιστορίας του. Ο Αχελώος κινδυνεύει από μικρούς θεούς που πιστεύουν μόνο σε έναν ανώτερο θεό και μόνο, το χρήμα. Οι Φαρισαίοι κατέφθασαν, με την έγκριση των Πόντιων Πιλάτων, και ετοιμάζονται να σταυρώσουν ότι πιο αγνό και ιερό, την πίστη των ανθρώπων στη δικαιοσύνη, τη δημοκρατία, την ανθρωπιά, τη συναίνεση και το δικαίωμα της εκλογικευμένης χρήσης του φυσικού περιβάλλοντος. Οι Φαρισαίοι ενδιαφέρονται δήθεν για την κλιματική αλλαγή και την ανάπτυξη. Ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί… Διαλέξανε ένα από τα πιο παρθένα ορεινά μέρη της Ελλάδας, τον Ασπροπόταμο. Τρία ποτάμια πηγάζουν από τα γύρω βουνά, ο Αχελώος, ο Άραχθος και ο Πηνειός. Οκτώ δάση Ελάτου, Οξυάς, Πεύκου και Δρυός αποτελούν το λεγόμενο Δασικό Σύμπλεγμα Ασπροποτάμου, ένα από τα ωραιότερα δασικά συμπλέγματα της χώρας. Η έντονη γεωμορφολογία, ο πλούτος τον νερών, τα πλούσια δάση και τα μεγάλα αλπικά οροπέδια δίνουν στην περιοχή μια άγρια φυσιογνωμία και δεν είναι λίγοι οι έμπειροι ορειβάτες και περιπατητές που θεωρούν την περιοχή μια από τις ομορφότερες ορεινές περιοχές της Ελλάδας. Μια περιοχή ενταγμένη στο Νατούρα 2000. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων, Περιστερίου και χαράδρας Αράχθου που δημιουργήθηκε το 2009. Πλέον ανήκει στο αναγνωρισμένο από την Ουνέσκο Γεωπάρκο Μετεώρων-Πύλης το οποίο διαθέτει εξαιρετικό φυσικό περιβάλλον, τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, γεωποικιλότητα και γεωλογικά μνημεία καθώς και πλούσια βιοποικιλότητα. Διεθνούς αξίας στοιχεία της γεωποικιλότητας της περιοχής αποτελούν μεταξύ άλλων, η ορεινή μάζα της οροσειράς της Πίνδου από τον Κόζιακα μέχρι το Περιστέρι που περιλαμβάνει εξαιρετικής σημασίας τοπία και γεωτόπους. Αποτελεί επίσης μια από τις τελευταίες κοιτίδες του Βλάχικου πολιτισμού. Δεδομένης της μείωσης της κτηνοτροφίας, έχει ως τελευταία ελπίδα τον οικοτουρισμό ο οποίος απειλείται σε τεράστιο βαθμό από τα υδροηλεκτρικά και τις ανεμογεννήτριες.
Για όσους δεν έχουν καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει, ο Ασπροπόταμος θυμίζει εμπόλεμη περιοχή. Η εγκατάλειψη από το κράτος πρόσφατα αλλά και παλιότερα (π.χ. οδικό δίκτυο, ανεπαρκής στήριξη στην κτηνοτροφία) και η επικείμενη καταστροφή θυμίζουν εισβολή από εχθρική δύναμη. Η συζήτηση για το ποιες είναι οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, για το ποια μέρη είναι πιο κατάλληλα για ΑΠΕ, για ανταποδοτικά οφέλη κτλ. είναι πλέον ανούσια για τον Ασπροπόταμο. Δεν υπάρχει πλέον περιθώριο για διάλογο, εδώ υπάρχει η δεδηλωμένη πρόθεση εκβιαστών που θέλουν να πραγματοποιήσουν τα σχέδια τους χωρίς να ρωτήσουν το ντόπιο πληθυσμό. Ο καρκίνος δεν πρέπει να εγκατασταθεί, εάν αυτό γίνει τότε η μετάσταση θα είναι ραγδαία και ο Ασπροπόταμος που ξέραμε θα πάψει να υπάρχει. Κάποιοι αναρωτιούνται εάν οι πράξεις τους θα κάνουν κάποια διαφορά, εάν είναι μάταιες. Η απάθεια είναι πολλές φορές το αποτέλεσμα. Δεν υπάρχει όμως πιο αναξιοπρεπείς και δειλή στάση από την απάθεια μπροστά στο άδικο. Η πράξη χρειάζεται πίστη, δυνατή και επίμονη πίστη. Όλος ο Ασπροπόταμος μια γροθιά! Άνθρωποι έντιμοι, άλλοι με οικογένειες άλλοι όχι, άλλοι με παιδιά άλλοι όχι, άλλοι με πτυχία άλλοι όχι, άλλοι δεξιοί άλλοι αριστεροί άλλοι κεντρώοι, μας συνδέει η αγάπη για αυτόν το ιερό για εμάς τόπο. Οργανωνόμαστε, μαζεύουμε χρήματα, ζητάμε τη βοήθεια δικηγόρων και γενικά κάνουμε ότι μπορούμε. Τα ξενόφερτα ερπετά δεν θα νικήσουν τα περήφανα γεράκια της Πίνδου!
Μοιραστείτε το/δημοσιεύστε το ελεύθερα.